|
Verzoekjes
Hallo allemaal,
Misschien hebben we nog verzoekjes die we op de website kunnen/willen
plaatsen?
Het kan denk ik wel. Maar natuurlijk wel weer met jullie inzet en
toezendingen..
Hieronder vast een paar verzoekjes.
Groetjes,
Maudy
 
Reinder Molenmaker en Hendrika Nieuwenboer
Ik kreeg uw naam door van Teun Heijstek.
Ik ben namelijk al vele jaren op zoek naar Reinder Pieter
Molenmaker, geboren op 16-09-1939 in Bandoeng.
Ik heb zojuist een bericht geplaatst op uw mooie website.
Mag ik hier bij u aandacht voor vragen?
Zie ook svp de bijlagen bij dit bericht.
Ik hoop toch ZO dat u mij kunt helpen!
Met vriendelijke groet,
Jan Prins
Ik ben Jan Prins en ik ben al jaren
voor mijn, inmiddels oude, moeder op zoek naar haar neef Reinder
Pieter Molenmaker, geboren op 16-9-1939 in Bandoeng (Bandung). Hij
is zoon van Reinder Molenmaker, geboren 12-5-1907 in
Schraard,Nederland (Nederlands militair bij de Cavalerie) en
Hendrika Elisabeth Nieuwenboer, geboren in 1920.
Vader Reinder ging op jonge leeftijd naar Indonesiē en leerde daar
een indonesisch meisje (Hendrika) kennen.Toen zij in 1938 trouwden,
gingen ze wonen op het adres:Kiaratjongdong 1763 in Bandung. Later
verhuisden zij (volgens Bandoeng’s adresboek van mei 1941) naar
Tjiremajlaan 3B Bandung. Vader Reinder was een groot
paardenliefhebber en was Brig. Paardenverpleger bij de Cavalerie.
Vader Reinder Molenmaker is in de Tweede Wereldoorlog door de Jappen
meegenomen naar Birma. Op 7 september 1944 is hij omgekomen bij een
bombardement in Thailand (Birma spoorlijn) en ligt begraven in
Kanburi.(Ik heb een foto van zijn graf: ; hierop staat:
R.Molenmaker; Brig. M.G.D.)
Moeder Hendrika is ook door de Jappen meegenomen; van haar is nooit
meer iets vernomen.
Ik beschik over een foto van zowel vader Reinder als moeder
Hendrika.
De kleine Reinder Pieter waar mijn zoektocht om gaat, is eerst nog
enige tijd door zijn oma opgevangen, maar zij kon op een gegeven
moment niet meer voor hem zorgen; doordat ze ziek was of omdat ze is
overleden. Iemand zou hebben gezegd dat de kleine Reinder Pieter bij
het Rode Kruis is gebracht. Het zou ook kunnen dat de jongen bij een
weeshuis is ondergebracht. Zoals gezegd zoeken we (mijn moeder, ik
en mijn zus) al jaren naar hem.
Via een zekere meneer Pfaff van het Nederlands Consulaat in Bandung
vernamen wij dat hij zich kon herinneren dat hij Reinder Pieter
Molenmaker nog heeft gekend zo rond 1955-1957; Reinder zou opvallend
goed hebben kunnen dansen en zou in 1957 per schip naar Nederland
zijn gegaan(??) En daar loopt ons spoor dood. Want volgens veel
nagetrokken passagierslijsten is hij nooit in Nederland aangekomen.
Ook is er in Nederland ooit een uitgebreide oproep gedaan in een
veelbeluisterd radioprogramma, maar niemand kon ons iets vertellen
over Reinder Pieter. Leeft hij nog?
Waarom deze zoektocht? Wel, de moeder van mijn moeder (mijn
grootmoeder dus) heette Akke Knol-Molenmaker en is in Nederland
opgegroeid met Reinder Molenmaker. Zij heeft de hele geschiedenis
van afstand meegemaakt en hoorde het trieste verhaal uit het verre
Indonesie hier in Nederland aan. Akke Knol-Molenmaker is al lang
overleden, maar haar oudste dochter (= mijn moeder) leeft nog en zit
nog steeds met de vraag: wat is er van dat jongetje (hij moet nu 69
zijn!) terechtgekomen?
Ook wil ik de foto's van zijn vader en moeder en andere
herinneringen graag aan Reinder Pieter overhandigen.
Ik
ben op zoek naar informaties omtrent mijn moeder:
Mevrouw Martha Christina Oetara-Stevens
geb. 4 Maart 1910 overleden te Palembang begraven 1 April 1943.
overgebracht naar het PANDU erenkerkhof te Bandung.
Mijn vraag:
Kunnen nakomelingen van vrienden of
bekenden van mevrouw Martha Christina Oetara-Stevens tijdens de
periode 1940-1943 deze informaties leveren.
Hoe kwam ze in Japanse gevangenschap, waaraan is ze overleden ?
Uw antwoord aan:
Margareta Beno-Westers
Bremgartnerstrasse 48
Ch-8003 Zuerich
Vilan van de Loo schreef mij het
volgende:
Ik ben al jaren op zoek naar een afbeelding van een leestrommel. Een
echte. Eentje zelf mogen zien zou helemaal bijzonder zijn! Destijds
waren ze zo gewoon en waar zijn ze nu...?
Het lijkt onmogelijk er eentje te vinden en toch zou ik zo graag een
plaatje ervan zien, ook omdat ik zelf elke maand een digitale
leestrommel bezorg. www.Leestrommel.nl
Gratis abonnement.
Vilan van de Loo
Wie kent of beter heeft nog
een oude leestrommel of een foto daar van?
Graag reactie zenden naar
mea@merpati.nl of
info@mataharigroningen.nl
Bij voorbaat dank,
Maudy Angenent-van Raemdonck
Hallo lui,
hierbij een foto die Stans weer kreeg en omdat er één van de jogens
Stufkens op staat, zet ik die maar op de website en hoop op reactie
van Albert, wie dat wel kan zijn en misschien met meer info over de
foto.
Maudy
Hierbij stuur ik je een klassefoto die ik
van een schoolgenoot van de BSV school aan de Riouwstraat kreeg. Op
de foto op de voorgrond naast de blonde jongen is er een van
Stufkens. Deze foto is met de Kerst genomen van de 3e klas lagere
school. De persoon die mij dit heeft opgestuurd is Wim Philippens.
Ik heb hem jouw website gegeven dan kan hij ook een kijkje nemen.
Stans
Aan al mijn vrienden,
Misschien kunnen jullie helpen? Lees de tekst hieronder van Ab
Verhoef en neem eens duik op die rommelzolder, wie weet...is er daar
in Garage in California, New-Zeeland, Indonesië of Canada wel wat te
vinden.
Wil je er meer over weten, klik op de link hieronder naar zijn
website; kan ik aanbevelen, nam ook al een kijkje.
Liefs,
Maudy
Hallo beste mensen,
Ik spaar al jaren het boordgeld dat op de schepen werd gebruikt in
de 40er en 50 jaren die voeren van en naar Nederlandsch-Indië.
Door deze hobby, heb ik ook een website gemaakt, die niet alleen
over dat geld gaat, maar uiteraard ook over de vele reizen die deze
schepen maakten.
Daar er vele verschillende biljetjes in omloop werden gebracht
(ongeveer 250) en daar ik er pas 22 stuks bezit, begrijpt u wel dat
ik nog een lange weg heb te gaan.
Mocht u nog zo'n biljetje bezitten dan wil ik deze graag tegen een
vergoeding van u overnemen.
Bekijk a.u.b. ook mijn website.
Vriendelijke groeten,
Ab Verhoef, Rotterdam.
Website:
http://members.chello.nl/a.verhoef2
Lieve sobats,
onderstaande tekst las ik in het gastenboek van mijn eigen
website. Misschien mag ik om een beetje extra aandacht voor
de tekst vragen? Wie weet kan iemand Ellen de Knoop op weg
helpen?
Je kunt een mailtje naar mij zenden, maar als je het
rechtstreeks wilt doen is dit het adres: emsdeknoop@hotmail.com
Lees wat ze schrijft:
Wat een mooie website heeft u, wat
fijn dat u Bandoengers zo contact met elkaar kunt houden.
Mijn opa en oma hebben daar ook gewoond met hun kinderen
(waaronder mijn vader) Misschien dat iemand hen nog
(her)kent?
Mijn opa heette Jan Justus de Knoop, was werkzaam bij de
DENIS-bank, mijn oma heette Johanna (Zus) de Knoop-
Velthuizen Weil, zij is geboren in Malang en hun kinderen
heten Cynthia, Jan-Frits en Frieda. Ze woonden aan de
Dago-weg. De vader van mijn oma (Frederik Velthuizen Weil
was Ass.Resident te Oost Java in 1939
Ik hoop zo dat iemand zich iets herinneren kan want ik zou
zo graag iets meer weten van toen.
Met vriendelijke groeten Ellen de Knoop
Beste mensen,
Heeft iemand van jullie in de periode 1943-1945 Jan de Graaf gekend,
die zich schuil heeft gehouden voor de Jappen bij een vrouw die
waarschijnlijk Noortje heet. Dit moest geweest zijn in Kampong Lowok
Waroe (als ik het goed heb) in Malang.
Hij was stout geweest; met deze vrouw heeft hij een zoon gekregen,
en toen haar man uit de oorlog terug kwam heeft haar man dit kind
als de zijne beschouwd.
Jan de Graaf was vlak na de bevrijding overleden. Deze zoon is een
neef van mij en zijn half zuster heeft mij gevraagd of ik hem zou
kunnen opsporen.
Dus als iemand van jullie mij meer kan vertellen heel graag.
Alvast hartelijk dank.
Stans Kramer
.jpg)
.jpg)
Hallo Sobats,
Van een e-mailvriend Chris van Houweninge uit het 'di bawah Doenia'
beter bekend als Australië kreeg ik het verzoek of ik zijn boek
Through It All - My Journey Step by Step - voor hem wil promoten.
Ik heb het zelf gelezen met mijn 'schoolengels'' en heb er geen
woordenboek naast hoeven te nemen. Het is een gezellig en leuk
boekwerkje dat ik jullie allen van harte kan aanbevelen. Herkenning
van toen vroegher zal er voor velen van de lezers zijn en dan de
avonturen als jonge man en later vader. Ben je een beetje
nieuwsgierig geworden?
Tegen het eind van de maand krijg ik 20 boeken aangeleverd en de
prijs zonder verzending vanaf Bedum naar de besteller, zal op €
15,00 komen.
Laat me weten als je een boek wilt bestellen en geef dit aan de
vrienden en kennissen door.
Namens Chris van Houweninge al vast bedankt.
Maudy
klik op de bladzijden voor een groter exemplaar
Lieve mensen,
Na onze reünie, die naar ik mag vernemen best wel als 'geslaagd'
benoemd mag worden en waar we met onze gedachten teruggingen naar
onze jeugd in Bandung en we even stil stonden bij de zieken die niet
in ons midden konden zijn.
Ik liet er de folder van Stichting Suvono in Malang/Voorburg
uitdelen en ik hoop dat jullie die noodkreet gelezen hebben.
Nu met de aardbeving waar men kan storten op giro 555, vraag ik
jullie willen jullie dat geld misschien geven op een gerichter doel
en daarvoor zet ik hieronder een mailbericht van Pipiet in Malang.
Lees dit en laat jullie hart spreken, meer kan ik niet verlangen...
Is er iemand die meer wil weten, ik denk dat Pipiet beslist uitleg
wil geven; ga daarvoor naar het gastenboek en daar vind je haar
adres door op de bovenste regel van haar berichtje te klikken kom je
automatisch in een e-mailbericht aan haar gericht.
Wie gaat er naar Java binnenkort? Misschien is er nog een plaatsje
in de koffer voor een kleinheid voor de kindertjes daar?
Ik ga proberen mijn verslag vandaag nog te maken, maar lukt het
niet, dan zal ik dat zondag pas te zien zijn.
Allemaal een goed weekend toegewenst en laat uw hart spreken in de
goede richting.
Maudy
.jpg)
Hallo Maudy,
Nog reuze bedankt voor je hulp om onze folder uit te delen. Lief van
je dat dit kon.
Van voorzitter Pim Vroegop hoorde ik al dat hij daar met Pans
Schomper bij jullie is geweest op de reünie.
Hopelijk verstoorde dat jullie programma niet al te zeer.
Fijn dat je ook het restantbrochures voor ons zult verspreiden. Dank
je wel hoor.
Vreselijk wat hier steeds aan natuurrampen plaatsvindt. We proberen
twee (toch werkloze) guru TK naar Bantul te sturen om daar te
helpen.
We kunnen nog wel salaris geven voor 3 maanden eerst. Met transport
en kostgeld kunnen ze in een noodlocatie samen ca. 60 peuters
opvangen voor de kleuterschoolles.
Ook hebben we wat speeltjes, pennen en schriften uit Holland voor
onze kinderen uit Sukun, waarvan we wat meegeven naar Jogya.
Het hele project kost ons maar 400 euro. Zelf hebben we al 200 euro
bijelkaar. En nu zoeken we nog naar de rest,maar ze kunnen dus al
wel vast vertrekken.
Druk heb ik het nu daarmee en de renovatie van ons kantoortje. ook
gasten uit Holland, nou ja,
sibuk terus.
Liefs van Pipiet
Lieve mensen,
ik beloofde jullie nog het adres waar Lino Zimmerman verblijft.
Dit kreeg ik van Maria Zimmerman:
Lino verblijft nog tot 16 maart (als alles verder voorspoedig
verloopt) in Ciro Horn voor longrevalidatie.
Het adres is:
Lino Zimmerman
Ciro Horn
afdeling C-3
Hornerheide 1
6085 NM Horn
Hartelijke groeten,
Maria ZimmermanIn het gastenboek op de website vond ik
dit verzoekje:
.jpg)
Hallo bandungers Is er misschien iemand die kan helpen om in de
omgeving dago, om de gebeurtenis te herinneren mijn familie te
kennen (de Boevčre wonend aan de dagoweg nr 95).
Wie kent ze? Mijn moeders naam is Voigt, Maukars tak, ik wil de
draad weer oppakken om alles op een rijtje te zetten; weet je
wat, dan hoor ik het graag en alvast bedankt.
Rob en Syl de Bouvčre; e-mail: robensyl@home.nl
Goedemorgen Schoolsobats,
Iedereen heeft het druk dat weet ik, want dat heb ik ook! Ik heb
nu al/pas 22 aanmeldingen binnen, waarvan 18 definitief, en er 6
personen betaald hebben. Ik zal proberen om regelmatig de stand
van zaken in de website te plaatsen. Wil iemand weten wie er
komt, bel me dan. Om een bestand met namen in een e-mail te
zetten is voor mijn ondoenlijk, maar zo nu en dan geef ik toch
alle e-mailadressen onder aan: of CC: weer en kan een
geďnteresseerde hier gaan 'neuzen'. Het zijn natuurlijk niet
alle adressen, want er zijn nog zo'n 60/70 die geen internet of
computer hebben.
Gisteren kreeg ik een verzoekje van Wim Singerling binnen en
lees wat hij vraagt.
Gisteren, donderdag, ben ik dus bij Willy van der Mey geweest.
Jaren terug heb ik hem via een kennis van mij proberen te helpen
met een WUV-uitkering, maar net zoals bij Ron Willemsen, staat
dat kampje nergens vermeld in de boeken.
Daarna hadden we, behalve de jaarlijkse kerstkaart, geen contact
meer.
Nu dus weer direct contact en ik ben echt geschrokken, alhoewel
we ook gelachen hebben om dingen, die wij vroeger beleefd
hebben.
Hij kon zich ook weinig klasgenoten herinneren, zo uit het
hoofd. Wel div. leraren. En Benno natuurlijk, die heeft vlak
naast hem gewoond in Cimahi.
Hij was ook verguld Ben, dat jij hem eens gebeld hebt, ik geloof
het afgelopen jaar.
Hij kon lopen via zo'n 4-poot kruk en is al sinds 1989 aan de
sukkel met zijn hart. In die tussentijden is er bij hem ook
kanker geconstateerd met div. operaties als gevolg.
Hij is ernstig ziek en kwam net uit het ziekenhuis, toen ik hem
belde, 2 weken voor mijn bezoek.
Hij is niet in het bezit van een computer, dus ik kon hem ook de
website niet showen met al die verhalen en foto's.
Wat denken jullie? Een oproep om hem een kaartje te sturen?
Zijn adres:
Willy van der Mey
Noortbergh Moeren 2
4824 JE Breda
Indien er klas/schoolgenoten zouden zijn, die willen bellen, dan
is dit zijn telefoonnummer:
076-5414801
Ik heb hem hierover niets gevraagd, maar het lijkt me leuk als
hij wat van oude schoolgenoten zou horen.
Ik geloof niet dat ik er wat aan toe te voegen heb en vraag
alleen, laat je hart spreken...
Van mijn kant een gróót
Lieve schoolgenoten van toenvroegher,
Ik mijn mail vroeg ik of er iemand wist hoe het met Hans ter
Kuile ging. Ik kreeg een mail van Albert Stufkens. Lees samen
met mij wat hij schrijft:
Na een aanvankelijk spoedig herstel in het ziekenhuis te
Leiderdorp verhuisde Hans eindelijk naar zijn nieuwe vaste adres
in een 50+ complex te Amersfoort.
Niet lang daarna kreeg hij een nog ernstigere terugval en werd
hij met spoed opgenomen in het ziekenhuis te Amersfoort waar hij
vanwege erge spastische aandoeningen in een soort comatose
toestand werd gehouden. Het leek wel dat zijn einde aan het
naderen was.
Na een lang ziekbed is hij thans opgenomen in een
revalidatiecentrum te Baarn.
Het adres is:
Verpleeghuis De Blinkert, Zandvoortweg 211, 3741 BE in Baarn.
Je kunt hem bellen op het no. van het huis, t.w. 035-5412330,
(vragen naar afd. Oosterhei).
.jpg)
Graag wil ik wederom een beroep op jullie
doen, please vergeet Hans niet. Laten we hem het gevoel geven
dat hij er nog steeds bij hoort. Je kunt hem misschien bellen,
maar ook een mooie kaart zenden. Hij zal die bonte verzameling
dan heerlijk rond zijn bed kunnen laten hangen en dan is de
ruimte om zijn bed wat zonniger....
Ik reken gewoon op jullie.
Maudy
Lieve Maudy,
Dank zij jouw bemiddeling zijn Mw. Boogaard en wij in het bezit
gekomen van
‘t repatriëringlied op de melodie van ‘t slavenkoor uit de opera
Nabucco van Verdi.
Dit nummer spelen we op de angklung en is een van onze
succesnummers.
Fijn dat we er nu ook bij kunnen zingen.
De tekst zal nog veel mensen aanspreken.
Nogmaals dank en lieve groetjes, ook van Lino,
Maria Zimmerman.
Lieve Sobats,
Een week of wat terug werd er een verzoekje gedaan om de
tekst van een liedje. Er kwamen wel veel reacties binnen, maar
niemand kende dat liedje. Gisteren echter kreeg ik een mail van
de heer Heystek; zie zijn website
http://home.hetnet.nl/~teunheijstek/mizumaki_nl.htm
en hij gaf de tekst van dat liedje door. Hieronder geef
ik de tekst:
Het Repatrieeringslied
't uur van scheiden gaat dagen
het afscheid breekt aan
't laatst vaarwel klinkt van alle emigranten
die hun kansen gaan wagen
in het nieuwe bestaan
ver van het land waar hun wiegje eens stond
op vreemde grond.
Na het leed
dat men ons deed
gaan wij naar het verre land
'n nieuwe toekomst daar bouwen
naar oud Nederlandse trant
't uur van scheiden gaat dagen
het afscheid breekt aan
Ieder wensen wij als laatste groet
"HOUDT GOEDE MOED"
Altijd blijven wij Jouw
Rood-Wit en Blauw
overal trouw
waar het lot ons op aard' moge voeren
want in vreugde en smart
hou je een plaats diep in ons hart.
Blijf ons dierbaarste pand
mijn zonnig land.
Gooi nu los maar die tros
en ga varen
Blijft ons steeds in j' herinnering bewaren
D' emigranten - zij roepen een laatste vaarwel
En gedenk ons in vreugde en verdriet
VERGEET ONS NIET
't Tweede vaderland wacht
mijlen ver hier vandaan
maar toch zal dag en nacht
Trouw ons hart blijven staan
voor ONS ZONNIGE LAND.
Overgenomen uit oude archief
gegevens
Leeuwarden - 16 december 2005
Mijn hartelijk dank aan de heer Heystek en Piet van der
Wal
Hallo Maudy en Max,
Een eerder oproep van jullie over een lied dat in
Leeuwarden werd gezongen tijdens de kumpulan in de jaren zestig
heb ik kunnen achterhalen.
Piet van der Wal , een goede bekende van de Indische
gemeenschap alhier, heeft het gevonden in zijn archief. De vraag
naar het lied kwam van mevr.Bogaard ?
Al met al jullie zorgen wel voor doorzending neem ik
aan. Ellen en ik wensen jullie een Selamat Hari Natal dan Tahun
Baru 2006 toe.
Met groeten Teun.
Lieve Maudy,
Bedankt voor je mail en hoop dat er vooruitgang komt in je
gezondheid.
Tot op heden heb ik Dolly nog niet ontmoet, ze zei per telefoon
of ik niet mee kon liften met haar nicht Olly.Dit is onmogelijk
en straks met de bruiloft kan ik samen met Olly naar Cinere
gaan, een onbereikbare plaats voor me op mijn eentje.Maar ik
moet mijn adres achterlaten bij Olly in Bndg.,misschien wil ze
me opzoeken of kan de chauffeur van Olly mij afhalen.Weet niet
hoe?
Verder wil ik langs deze weg (voor mij goedkoper) allemaal
bedanken t.w. Camille,Suze,Henny,Yvonne,Fransje,Marijke en
Anneke(?) en natuurlijk jijzelf voor de bijdrage om mijn leven
wat te verlichten hier in Indonesië, welke ik maandelijks van
jullie ontvang.
Ook allen een Zalig Kerstfeest en Voorspoedig 2006 toegewenst
De 14e hadden wij een kumpulan met Ben Apon, die kwam alleen
voor zaken.
Hallo Maudy, ik heb iets vergeten wil je Marga nog bedanken dat
ze een kopie van de CDs van Franz Bauer heeft gemaakt. Liefs en
nog bedankt dat je hele troep mijn wensen wilt doorgeven en ook
aan mijn zus.
Groetjes Dag Els Brail
Een verzoekje van
Ik heb een
vraag aan je en die vraag leid ik in met een verhaal.
In de
moesson van oktober las ik het verzoek Mw. Boogaard uit Enschede
om de tekst: 't uur van
scheiden
gaat dagen, het afscheid breekt aan.
Dit lied is
geschreven op de melodie van het Slavenkoor uit de opera Nabucco.
Onze
angklungclub speelt deze melodie op de angklung. Vandaar
dat mijn belangstelling naar de tekst van het lied gewekt is.
Ik heb
contact gezocht met Mw. Boogaard en ze schreef me dat ze de
tekst nog niet heeft.
In de jaren
60 woonde ze bij haar zus in Leeuwarden. Op Indische
clubs/bijeenkomsten werd dit lied gezongen.
Iemand uit
die omgeving heeft zelf de tekst gemaakt.
Zou je mijn
verzoek en dat van Mw. Joke Boogaard op je site willen plaatsen?
Bovendien
heb je nogal wat linken naar sites in het noorden van ons land.
Wie weet leest iemand het verzoek en heeft de tekst.
Bij
voorbaat dank voor je medewerking.
Hartelijke groeten, ook van Lino,
Maria
Zimmerman.
Lieve allemaal, deze mail kreeg ik van
Julius, één onzer.
Om zoveel mogelijk oude sobats en Matahari soosgangers te
bereiken,
plaats ik deze brief van hem op mijn website en wil jullie
vragen om
hem moed in te spreken en welke vorm dan ook...
Zelf mocht ik ondervinden dat je hieruit erg veel moed en
sterkte kunt putten.
Maudy
Sinds april j.l. heb ik
wat problemen met een drukkend gevoel op de borst.
De dokter besloot me naar de cardioloog in het St. Lucas
ziekenhuis te sturen.
Na de gebruikelijke serie onderzoeken kreeg ik medicatie
bestaande uit een aantal pillen.
Na een paar maanden, echter, bleek de medicatie niet het
resultaat op te leveren dat ervoor verwacht werd. Toen volgde
een hartkatheterisatieonderzoek (15 september).
Dit onderzoek bracht naar voren dat voor drie bypasses
geopereerd moet worden.
Alle betrokkenen waren teleurgesteld. Het onderzoek heeft meer
mankementen laten zien dan aanvankelijk op basis van het
klachtenpatroon verwacht mocht worden. Ik kwam op de wachtlijst
voor de operatie, uit te voeren door het UMCG. St. Lucas
beschikt voor dit soort operaties niet over de benodigde
faciliteiten.
Uiteraard ben ik niet de enige op de wachtlijst. Als alles goed
gaat zou ik tegen eind november aan de beurt zijn.
Ondertussen namen de problemen alleen maar toe met als top de
afgelopen week.
Uiteindelijk heeft de huisarts na consultatie met de cardioloog
besloten mij woensdagmorgen naar de Intensieve Zorg van het St.
Lucas gestuurd. Ik ben blij dat Danny mij kan helpen en heeft
kunnen vergezellen. Twee nachten verbleef ik op de
I.C.-afdeling.
Mij werd verstaan gegeven dat ik in het ziekenhuis moest
blijven. Overleg met het UMCG heeft geresulteerd in het feit dat
ik een andere status op de wachtlijst krijg, namelijk ***-
status, hetgeen inhoudt de hoogste prioriteit. De verwachting
was dat ik in de loop van de volgende maand geholpen zou worden.
Dit is echter vervroegd vrijdag. Dit is dus een vervroeging van
meer dan een maand t.o.v. de oorspronkelijke planning. Onder de
omstandigheden ben ik blij dat ze me in het ziekenhuis
vasthouden waar alle professioneel support ter plekke aanwezig
is. Ik moet er niet aan denken dat er midden in de nacht iets
zou gebeuren als ik alleen thuis was.......
Het doet me goed dat ik elke dag bezoek krijg. Ik voel me prima,
alleen het wachten op de dingen die komen duurt soms best wel
lang. Ik ben niet bang voor de komende operatie. Ik blijf
optimistisch.
Ik laat alles maar over aan de expertise van de
verantwoordelijke specialisten in de hoop en het vertrouwen dat
alles uiteindelijk een positieve afloop zal krijgen.
Duim je ook voor mij, aub?? Dank!!!
Hartelijke groet,
Julius
Contactpersonen:
Danny Hausel en Alida Koerts
Teisterbant 5
9642 RE VEENDAM
0598 617070
06 23926426
dannyhausel@hotmail.com
 
.jpg)
Lieve mensen,
vandaag was ik mijn map 'verzonden items' aan het ruimen.
Ik kwam een mailtje tegen voor Agnes Hendriks waar een paar van ons
mee in de klas hebben gezeten.
Ik heb haar al vaker proberen te bereiken na haar ziekenhuisopname;
staat nog ergens in de website.
Nu was ze toevallig even thuis en heb ik gevraagd hoe het met haar
is.
Ze is half verlamd en af en toe kan ze ook dingen niet goed op zijn
plaats zetten, vergeet dus snel.
Ze moet elke dag voor revalidatie de deur uit, computeren is voor
haar erg vermoeiend.
Misschien kunnen we haar met mooie kaarten laten weten dat we haar
niet vergeten zijn?
Haar huisadres is:
Mevr. Agnes Hendriks
St. Hubertusstraat 27
5614 CH EINDHOVEN
Ik reken op jullie, het doet een mens zo goed om te weten 'gesteund'
te worden en er nog bij te horen.
Ik weet dit nu uit eigen ondervinding.
Terimakasih banyak.
.jpg)
“mijn HELP verzoekje!"
hallo, mede mulo gangers!
jullie hebben nu al zo vaak een schrijven van mij op maudy's website
gelezen, op haar aanraden ( en dat terwijl zij zo hard voor haar
leven zit te vechten!) een nederige vraag voor jullie....
het zit namelijk zo:
In tjimahi geboren en getogen, heb ik daar de bersiap tijd
meegemaakt en vervolgens,
na ons vertrek naar negeri koud, voor drie en dertig jaren in de
states gewoond,
waar ik zowat alle contact met de indische samenleving heb verloren.
Pas na mijn terugkomst hier, besefte ik, hoeveel ik verdrongen heb!
door middel van mijn vrouw,
toen ik hier maar moeizaam aan de slag kwam, heb ik geprobeerd om
via de wubo,
zowel psychische steun als mogelijke financieele te vinden, maar de
poging liep op niks uit.
Ik dacht:"sudah, laat maar!". weer zei nes:" laat je niet op je kop
zitten en probeer opnieuw!"
maar ik kreeg al gauw een schrijven van het caor, dat ik tenminste
van twee anderen,
een schriftelijke ondersteuning nodig had voor mijn magere
herinneringen.
Met name: zijn er nog ex-tjimahi gangers die jullie kennen, en
bereid zijn om te schrijven over de bersiap tijd in tjimahi en de
geweldadige gebeurtenissen, die zich daar plaatsvonden?
Ik woonde toen tegenover hotel berglust, waar de andjing nica toen
gelegerd was,
vlak tegenover het spoor naar bandoeng en wij hebben vaak moeten
verhuizen naar een groot herenhuis vlak bij de soos voo de
officieren, met meerdere families, voor onze veiligheid, geen echt
bersiapkamp dus.
Wel herinner ik mij de familie Mayer, Walraven en Andreas, die
jongens van mijn leeftijd hadden.
Ook waren de geallieerde troepen gelegerd rondom het station,
vanwaar zij, alsmede de andjing nica, regelmatig vergelding akties
naar de kampoengs stuurden, waaruit zij werden beschoten.
Ook nam de andjing nica stelling op de gedong delapan, naast het
station en beschoten zij
met alles wat zij hadden de treinen, als zij ook beschoten werden.
Helaas was een van die keren de trein, inplaats van met tentara's,
met indische en nederlandse vluchtelingen gevuld, op weg naar
bandoeng.
Dat incident is door velen beschreven, maar nu heb ik die ervaringen
persoonlijk nodig!
Zo moeilijk voor mij om zo te bedelen voor hulp, maar nu ben ik echt
radeloos, wie kan en wil er helpen?
bij voorbaat dank voor jullie begrip en steun!
Si Ronnie Willemsen
Sobats,
Zonder dat wij
het wisten heeft Hans ter Kuile in het ziekenhuis gelegen,
terwijl hij in een verhuissituatie verkeert.Hij knapt nu goed
op, zodat hij de verhuizing weer kan oppakken. Misschien is het
leuk, om hem een warm welkom in zijn nieuwe 'home' te heten, hem
een kaart zenden. Hoe denken jullie erover? Zijn nieuwe adres
staat onder de foto. Leuke verrassing toch?Ik hoop dat hij een
wand kan 'behangen' met onze kaarten....
Liefs,
Maudy Angenent-van
Raemdonck
.jpg)
Een
verzoekje van Ivan en Caroline Tuts:
Wie van de
Amerikaanse reünisten kan mij helpen aan het e-mailadres van
Valadja Grave?
Het
e-mailadres van Ivan Tuts luidt:
caroline.tuts@ips.invensys.com
Hieronder een foto van Bandungers. Ik kreeg het verzoek van
de heer Pausselius, misschien kan iemand mij helpen?beste Maud,
Een vrind van mij Theo Hilling afkomstig uit Bandung en die
nu in Reno woont vroeg om hulp om de andere personen op de
foto te identificeren.
Voornamelijk de familie Colmus uit Bandung, hij was een
goede piano speler.
Misschien ken jij sommigen uit de foto.
Groetjes,
Paus
.jpg)
Nog een verzoekje van Stans Kramer:
Ken jij
misschien een Reinder Pieter Molenmaker uit Bandoeng?
Iemand is op zoek naar hem; hij is van 1939.
Groetjes en
liefs,
Stans.
Wie herkent zich op deze
foto?
Peter Morel, schreef me het volgende en stuurde de foto in. Wanneer
je iemand of jezelf herkent op de foto en je stuurt Peter een
bericht, please zet mij
me.angenent@planet.nl dan in de CC of. Kan ik die namen ook
bijhouden. Je kunt het natuurlijk ook in het gastenboek vermelden.
Ik lees elke dag!
Groetjes,
Maudy
.jpg)
Beste Maudy aangezien jij een spil bent stuur ik je dit bericht. Ik
geniet van de E-mails en erg jammer dat ik niet op de reünie
aanwezig kon zijn. Op dat moment zat ik in San Diego om langs de
Mexicaanse kust te cruisen met de M.S. Rijndam.
Wie op deze foto herkent zich zelf. Ik ben reuze benieuwd en maak
indien mogelijk contact met mij.
Mijn e-mail is
Petermorel@wanadoo.nl
Lieve, beste schoolgenoot,
Ik voel me beschaamd, serieus. Ikke wel lekker genieten van jullie prachtige
epistels, van jullie gevoelige verhalen en zelf aan de zijkant goyang kaki. Jij
hebt volkomen gelijk Ron ! Morgen heb ik 2 verjaardagen verspreid in het land,
maar Zondag ga ik ervoor zitten, me in het verleden onderdompelen en tulis,
menulis . . . Kan niks schelen wat er uit de pen komt, jullie lachen mij toch
niet uit ja, ( djangan berani ).
Zelf heb ik best wel wat te vertellen. Uiteindelijk heb ik net als jullie
ongeveer eenzelfde soort verleden, onze jeugdjaren in de oorlog en de
schooljaren na de oorlog. Wij, jij en ik en de anderen, we hebben veel
raakvlakken. Je schrijft het zo treffend: "Zo lang hebben wij immers toch
allemaal zo'n beetje lopen rond te dwalen, zoekende, naar precies wat? "
Lieve sobat, tunggu dulu sebentar, ik kom eraan.
Een fijn weekend en groeten van Cécile.
Selamat Malam, lieve Sobats....
graag een verzoekje, van een oude school genoot...
Jullie hebben inmiddels best al gemerkt, dat, na zo'n bezoek aan Maudy's
website, dezelfde mensenmaar blijven proberen, om de rest van de, bedaard aan de
zijkant toekijkende meerderheid, in ons gesprek mee te slepen. Het is jullie
vast niet ontgaan, dat de schrijvers van al die, vol met soms erg gevoelige
pikirans, soms nauwelijks zelf uit hun woorden kunnen komen. Zo lang hebben wij
immers toch allemaal zo'n beetje lopen rond te dwalen, zoekende, naar prcies
wat? En daar, opeens kwam Maudy's reunie met de daarop volgende, in beweging
zijnde, piekerans en zo diep gewortelde, emoties.. Mijn vraag aan jullie:"Hoe
kun je nou ons nou zo zien ploeteren, met al die :"Indische Gevoelens"en wat er
zoal mee gepaard gaat, zonder te zeggen:"Potverdorie! Genoeg ervan! Ik laat me
niet kennen! Ook ik ga bij deze mijn gemis aan die buitengewone en toch
dagelijks terugkerende, Indische saamhorigheid, effe delen met mijn lieve Sobats!"
Want dat zijn we toch, of niet soms? Dus, Pretty please (with loads of goela
djawa erop), join us, dwalende broeders........
Ik kijk uit naar jullie reacties met mijn hart, hij gaat al van:"Ketjeplok,
ketjeplok!"
Si Ronnie
|
.jpg)